της Διαδημοτικής Επιτροπής για την προστασία του Υμηττού

Με μεγάλη συμμετοχή, πραγματοποιήθηκε, τη Δευτέρα 6/3/2017 στην Ηλιούπολη, η συζήτηση με θέμα «Ο ΥΜΗΤΤΟΣ ΠΑΛΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ!», μετά από πρόσκληση της Διαδημοτικής επιτροπής για την προστασία του Υμηττού και ενόψει της συζήτησης στο ΣτΕ (10/3/2017) προσφυγών για την ακύρωση του ΠΔ 187/2011. Παρακάτω τα βασικά σημεία της εισήγησης:

Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας και Υμηττός

  • Στην Ελλάδα πραγματοποιείται τις τελευταίες δεκαετίες ένας βαθύς κοινωνικός και οικολογικός μετασχηματισμός
  • Το ισχύον ΡΣΑ περιλαμβάνει ένα σύνολο απόψεων στόχων και προτάσεων μεταξύ των οποίων η «ανάκαμψη επέκτασης της πόλης» και η «συνεκτική πόλη».
  • Όσον αφορά τον Υμηττό, το ΡΣΑ αναφέρει ότι « …διαμορφώνεται σε ένα ενιαίο πάρκο αναψυχής, θέας και πεζοπορίας…». Οι χαρακτηρισμοί αυτοί δεν συνάδουν  με την διατήρηση του δασικού χαρακτήρα του Υμηττού και της προστατευόμενης χλωρίδας και πανίδας.
  • Στο ισχύον ΡΣΑ, καταργείται η δημιουργία μιας Δυτικής Περιφερειακής Λεωφόρου  στον δασικό χώρο του Υμηττού, πάνω από την Ηλιούπολη και την Αργυρούπολη και επιλέγεται η κατασκευή συνδετήριας Σήραγγας κάτω από τον οικιστικό ιστό της Ηλιούπολης, από την περιοχή του Καρέα μέχρι την Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Επίσης, στο ισχύον ΡΣΑ αναφέρεται οδική σύνδεση  του αεροδρομίου των Σπάτων με το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, μέσω του Υμηττού.

ΣτΕ και Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

  • Στις 10 Μαρτίου εκδικάζονται στο ΣτΕ οι αιτήσεις κάποιων Δήμων, οι οποίοι επιδιώκουν την ακύρωση του ισχύοντος Π.Δ προστασίας του Υμηττού
  • Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απεφάνθη ότι, με βάση την οδηγία  2001/42/ΕΚ, έπρεπε να έχει προηγηθεί «Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων» (ΣΜΠΕ), πριν την έκδοση του Π.Δ προστασίας του Υμηττού.
  • Η αναγκαία πλέον ΣΜΠΕ, δεν έχει μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί και παρουσιαστεί δημόσια.
  • Η «Διαδημοτική Επιτροπή» θεωρεί ότι «…με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου,  είναι πολύ σοβαρό το ενδεχόμενο  να ακυρωθεί το ισχύον Π.Δ., προστασίας του Υμηττού και να επανέλθουμε στο προηγούμενο καθεστώς  μειωμένης προστασίας του βουνού, νομότυπης και αυθαίρετης δόμησης, εμπορικών συναλλαγών στο δασικό χώρο από ιδιοκτήτες ή  καταπατητές…»

Από ποιούς και από τι κινδυνεύει ο Υμηττός;

  • Η περιβαλλοντική συμβολή του βουνού είναι πολυδιάστατη και ο ρυθμιστικός του ρόλος αναντικατάστατος.
  • Ιδιώτες, εκκλησία, κρατικοί φορείς και Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης καταπατούν συστηματικά εκτεταμένες εκτάσεις του βουνού, χτίζουν αυθαίρετα κτίσματα, μεθοδεύουν, σχεδιάζουν και προωθούν μια σειρά από κτιριακές εγκαταστάσεις και δραστηριότητες που έχουν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της φυσιογνωμίας του, ενώ οι αλλεπάλληλες πυρκαγιές και οι εμπρησμοί οδηγούν στη ραγδαία συρρίκνωση των δασικών εκτάσεων.
  • Το ισχύον Προεδρικό Διάταγμα συνάντησε τις έντονες αντιδράσεις εκατοντάδων αυθαιρετούχων – διεκδικητών – καταπατητών του βουνού, καθώς και κάποιων Δημάρχων όμορων δήμων, οι οποίοι επικαλούμενοι προσχηματικά την «προστασία του περιβάλλοντος» διεκδικούν ουσιαστικά την νομιμοποίηση περιοχών αυθαιρέτων, την προσθήκη νέων χρήσεων γης και, κυρίως, τη συρρίκνωση της Ζώνης Α’ απόλυτης προστασίας του βουνού.

Σχετικά με τον ΣΠΑΥ

Ο Σύνδεσμος Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού, αποτελεί  φορέα των Δήμων που περιβάλλουν τον Υμηττό και σύμφωνα με το καταστατικό του έχει ως σκοπό  την προστασία του βουνού.

Επισημαίνεται ότι ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Προστασίας και Ανάπτυξης Υμηττού (ΣΠΑΥ) Δήμαρχος Ηλιούπολης Β. Βαλασόπουλος, αντί να πρωτοστατεί στην υπεράσπιση του Π.Δ. προστασίας του Υμηττού, επιδιώκει μαζί με τους καταπατητές την ακύρωσή του.

Αντιστάσεις των πολιτών

Το ισχύον Π.Δ του 2011 αποτελεί μια βελτιωμένη εκδοχή του προηγηθέντος Π.Δ του 1978 και είναι αποτέλεσμα της συνεχούς παρέμβασης των πολιτών τα τελευταία 30 χρόνια σε ζητήματα που αφορούν την προστασία του Υμηττού, όπως: δασοπυροπροστασία, πυρκαγιές, αναδασώσεις, αυθαίρετη δόμηση, καταπατήσεις, εγκαταστάσεις κοινωνικού εξοπλισμού, αρχαιολογικοί χώροι, σπήλαια, αυτοκινητόδρομοι κ.α.

Από το 1990  και δια μέσου μιας σειράς «Συναντήσεων για τον Υμηττό» στις οποίες συμμετείχαν ειδικοί επιστήμονες, ακτιβιστές, δημοτικοί σύμβουλοι, κ.ά, διαμορφώθηκαν θέσεις και προτάσεις γύρω από τις οποίες αναπτύχθηκαν μια σειρά σημαντικές αντιστάσεις τωνπολιτών.

Επίλογος

Οι καταστροφικές πυρκαγιές και οι εμπρησμοί των περασμένων δεκαετιών αποτελούν την τελευταία προειδοποίηση.

Ας μην επιτρέψουμε να περάσουν τα νέα σχέδια για την λεηλασία του Υμηττού στο όνομα της προστασίας  του!

Ας μην επιτρέψουμε την παραπέρα δόμηση του βουνού!

Εν αναμονή της τελικής απόφασης του ΣτΕ απαιτούμε από το υπουργείο περιβάλλοντος και ενέργειας και από την κυβέρνηση να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μη τεθεί σε κίνδυνο το ισχύον καθεστώς προστασίας του Υμηττό.



Μέρος  Β’ – 
Θέσεις και προτάσεις της «Διαδημοτικής»

Με βάση τα παραπάνω, καθώς και όσα αναφέρονται στα συνημμένα Παραρτήματα, η «Διαδημοτική Επιτροπή για την προστασία του Υμηττού», θεωρεί αναγκαίο:

  1. Να παραμείνουν τα όρια της Ζώνης Α΄ ως έχουν στο ισχύον Π.Δ, με εξαίρεση σημεία που διεισδύουν σε υφιστάμενα σχέδια πόλεως. Να μην επεκταθούν τα όρια της Ζώνης Β’ εντός της Ζώνης Α’.
  2. Να παραμείνουν οι επιτρεπόμενες χρήσεις γης στην Ζώνη Α’, ως έχουν στο ισχύον Π.Δ. και να εξακολουθήσει να ισχύει η απαγόρευση δόμησης κατοικιών σε όλες τις ζώνες προστασίας του Υμηττού.
  3. Να μην επιτρέπεται στο νέο Π.Δ., όπως και στο ισχύον, η κατασκευή εντός της Ζώνης Β΄ κτιριακών εγκαταστάσεων υγείας, πρόνοιας, αθλητισμού, πολιτισμού, καθώς και σταθμοί επεξεργασίας – μεταφόρτωσης απορριμμάτων.
  4. Να εναρμονιστεί με το νέο ΠΕΣΔΑ Αττικής, το άρθρο 4 του Π.Δ. (παρ. 6, εδάφιο η), ώστε να επιτρέπεται η χωροθέτηση μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων, αντί του προβλεπόμενου κεντρικού σταθμού μεταφόρτωσης απορριμμάτων.
  5. Στο άρθρο 3, παράγραφος 1, εδάφιο (α) του Π.Δ. 187/2011 να προστεθούν στα έργα αντιπυρικής προστασίας τα πυροφυλάκια.
  6. Να απαγορευτούν νέες κτιριακές εγκαταστάσεις εκπαίδευσης και στη Β’ Ζώνη προστασίας του βουνού.(βλ. Παράρτημα V)
  7. Να μην επιτρέπεται η αλλαγή χρήσης πρώην στρατιωτικών εγκαταστάσεων (π.χ. Σακέτα Βύρωνα, Τερψιθέα Γλυφάδας κ.α.) και να απομακρυνθούν οι υφιστάμενοι εντός της Ζώνης Α΄ σταθμοί ανεφοδιασμού καυσίμων.
  8. Να μην νομιμοποιηθούν υφιστάμενες παράνομες εγκαταστάσεις ενέργειας στον Υμηττό (π.χ. Κέντρο Υψηλής Τάσης της ΔΕΗ, στα όρια των Δήμων Ηλιούπολης-Αργυρούπολης) (βλ.Παράρτημα VI)
  9. Να απαγορευτούν ρητώς νέοι υπερτοπικής σημασίας αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό (π.χ. Αργυρούπολη-Κορωπί, Βύρωνας (Σακέτα) – Κορωπί).
  10. Να καταργηθεί το καθεστώς των ανοικτών οικοδομικών τετραγώνων στα όρια των σχεδίων πόλεως με τις Ζώνες προστασίας (π.χ. Καρέας Βύρωνα)
  11. Να χαρακτηριστούν ως Γ’ Ζώνη προστασίας και να οριοθετηθούν όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι του Υμηττού. Να θεσμοθετηθούν αρχαιολογικές διαδρομές – περίπατοι ( π.χ. το μονοπάτι του Αιγέα).
  12. Να οριοθετηθούν και να θεσμοθετηθούν μέτρα προστασίας των σημαντικών σπηλαίων του Υμηττού.
  13. Να απαγορευτεί η επέκταση των υφιστάμενων δημοτικών νεκροταφείων και η δημιουργία νέων νεκροταφείων σε δασικές περιοχές (π.χ. Άνω Γλυφάδα).
  14. Να καταγραφούν οι παράνομες χρήσεις γης (π.χ. οικιστικές χρήσεις σε γη παραχωρημένη ή χαρακτηρισμένη ως «γεωργική»).
  15. Να καταγραφούν τα αυθαίρετα κτίσματα, όπως προβλέπεται και στο ισχύον Π.Δ και να εφαρμοστεί η σχετική νομοθεσία όπου υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις. Να καταργηθεί οποιαδήποτε «ρύθμιση» που επιτρέπει την  διατήρηση της αυθαίρετης δόμησης – π.χ άρθρο 23 παρ.1  ν.4178/2013. (βλ. Παράρτημα ΙV)
  16. Να υπάρξει αναλυτική καταγραφή του ισχύοντος ιδιοκτησιακού καθεστώτος στον Υμηττό, αλλά και των διεκδικούμενων – καταπατημένων – διακατεχόμενων δημόσιων δασικών εκτάσεων από Κρατικούς Φορείς, Δημόσιους Οργανισμούς, Ο.Τ.Α., Εκκλησία, ιδιώτες κ.ά. (βλ. Παραρτήματα ΙΙI, IV)
  17. Να ενταχθούν όλες οι χαρακτηρισμένες περιοχές NATURA στην Α’ Ζώνη και να θεωρηθούν τα όριά τους (πλην ειδικών εξαιρέσεων) ως όρια της Α’ Ζώνης.


Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την έγκριση του ψηφίσματος που ακολουθεί.

Με το ΠΔ 187/2011 -και παρά τις ελλείψεις του- βελτιώθηκε αισθητά το προϋπάρχον καθεστώς προστασίας του ορεινού όγκου του Υμηττού. Μόνο που αυτή η θετική εξέλιξη, συνοδεύτηκε από την παράλειψη εκπόνησης και έγκρισης της σχετικής Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ). Η παράλειψη αυτή απετέλεσε βασικό λόγο για την κατάθεση πληθώρας προσφυγών στο ΣτΕ, κατά του ΠΔ 187/2011, από πρόσωπα και φορείς που αντιτίθενται στο ισχύον καθεστώς προστασίας του Υμηττού.

Η σοβαρότητα της συγκεκριμένης παράλειψης επισημαίνεται και στην απάντηση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σε σχετικό προδικαστικό ερώτημα του ΣτΕ, το οποίο -μετά από αναβολές- εκδικάζει την υπόθεση στις 10 Μαρτίου 2017, χωρίς, στο μεταξύ, το αρμόδιο υπουργείο να έχει ολοκληρώσει τη διαδικασία της ΣΜΠΕ, την οποία δρομολόγησε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Κατά συνέπεια, είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να καταπέσει στο ΣτΕ το ΠΔ 187/2011, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία επικύρωσης ενός νέου ΠΔ.

Με αυτά τα δεδομένα, όσοι/ες πήραμε μέρος στη σημερινή δημόσια συζήτηση, ανταποκρινόμενοι/ες στο σχετικό κάλεσμα της Διαδημοτικής επιτροπής για την προστασία του Υμηττού:

Ζητάμε από το ΥΠΕΝ να ολοκληρώσει, το ταχύτερο δυνατόν, τη διαδικασία της έγκρισης της ΣΜΠΕ και της επικύρωσης ενός νέου ΠΔ, που θα στηρίζεται σε αυτήν.

Δηλώνουμε την αποφασιστικότητά μας να παρέμβουμε -δημόσια και με όλους τους τρόπους- στη διαδικασία κατάρτισης της νέας ΣΜΠΕ και του νέου ΠΔ, ώστε να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο το καθεστώς προστασίας του Υμηττού, βάζοντας φραγμό στις παντοειδείς πιέσεις που ασκούνται για την ανατροπή του.

Ζητάμε από την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ να λάβει όλα τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην υπάρξει το παραμικρό κενό στο καθεστώς προστασίας του Υμηττού, στην περίπτωση που το ΣτΕ θα ακυρώσει το ΠΔ 187/2011, πριν από την επικύρωση του νέου ΠΔ.

Απάντηση