της Ροζίνας Γιώτη

Το Λ.Π. είναι κι αυτή μια παραλία σαν όλες τις παραλίες της Ελλάδας που η «1η φορά Αριστερά» κυβέρνηση παραχώρησε στους Δήμους για να τις εκμεταλλευτούν κατά το δοκούν σε συνεργασία με ιδιώτες -επαγγελματίες.

Το Λ.Π. έχει όμως κάποια χαρακτηριστικά επιπλέον των άλλων παραλιών ,που έως τώρα ήταν ικανά να την προστατεύουν από την άγρια ,αυθαίρετη εκμετάλλευση. Παρ όλα αυτά θυσιάστηκε και αυτή στο βωμό του τυφλού, ασύδοτου ιδιωτικού κέρδους, αφού η κυβέρνηση με τις πρόσφατες ρυθμίσεις που νομοθέτησε μόλις τον περασμένο Απρίλιο, κατήργησε ακόμη  και τους υπάρχοντες προστατευτικούς περιορισμούς (πχ. ελάχιστη απόσταση 100 μέτρων μεταξύ δύο παραχωρήσεων, περιορισμό παραχώρησης έως 500 μ. της παραλίας, η διαδικασία ελέγχου των συμβάσεων γίνεται πλημμελής κλπ.).

Εν ολίγοις η πολιτεία νομιμοποιεί ένα νόμο ζούγκλας όπου οποιοσδήποτε μπορεί να καταλάβει έναν ευαίσθητο δημόσιο χώρο και να τον χρησιμοποιεί απλώς πληρώνοντας κάτι παραπάνω. Για αυτή την κυβέρνηση όλα μεταφράζονται σε χρήμα: το Φυσικό Περιβάλλον, ο πολιτισμός, οι άνθρωποι! «Μας επιβάλλεται» όπως έλεγε η νεολαία…Σύριζα τον Ιούνιο 2014, «ένα μοντέλο όπου θεωρείται κοινή λογική η κοστολόγηση κοινών αγαθών».

Έτσι λοιπόν, ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Λουκάς , κάνοντας μια δημοπρασία με πλήθος αυθαιρεσιών και παρανομιών ,παραχώρησε 16 παραλίες του Καλλικρατικού δήμου σε ιδιώτες για να εγκαταστήσουν καντίνες  και ομπρελο-ξαπλώστρες. Αυτό δυστυχώς θεωρείται «ανάπτυξη» σύμφωνα με την λογική της πλειοψηφίας του Δήμου Λαυρεωτικής, και όχι μόνο. Ο δήμαρχος Λαυρεωτικής Λουκάς έχει ιδρύσει μια Δημοτική επιχείρηση (ΔΑΝΕΤΑΛ) και με όχημα αυτήν υλοποιεί δημοπρασίες, πλειστηριασμούς και διάφορα «έργα». Φυσικά ό ίδιος προεδρεύει στο ΔΣ τα μέλη του οποίου παρουσιάζουν μια θαυμαστή σύμπνοια!

Αλλά οι παραλίες όπως και οι λίμνες ,τα ύδατα ,τα βουνά -η Φύση γενικώς, είναι Κοινά Αγαθά ,ανήκουν σε όλον τον λαό και δικαιούνται όλοι να τα απολαμβάνουν ανεμπόδιστα ,ελεύθερα και ανέξοδα. Κανείς δε μπορεί να βάζει κανενός είδους  εμπόδια και να αποστερεί τους πολίτες από την ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές.

Με τον νέο νόμο όμως της κυβέρνησης Συριζα-Ανελ,τις παραλίες θα μπορούν να απολαμβάνουν μόνο οι έχοντες να πληρώσουν για ομπρέλα-ξαπλώστρα παρά τον όρο που έβαλαν ότι είναι» δωρεάν για τους λουόμενους». Μάλλον πρόκειται για απάτη (θα το έλεγα» ξεκάρφωμα») αφού όσοι χρησιμοποιούν ομπρέλα είναι υποχρεωμένοι να καταναλώσουν από την καντίνα. Οι υπόλοιποι,αν βρούν κάποια γωνίτσα ας καθήσουν δίπλα στους προνομιούχους…και βεβαίως δεν συζητάμε καθόλου την καταστροφή της φύσης, του τοπίου ή των πολιτιστικών ευρημάτων.

Ας δούμε τώρα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Λιμανιού Πασά

Ο Αιγιαλός μήκους 100 και βάθους 200 μ.είναι χαρακτηρισμένος από το έτος 1964 ως αρχαιολογικός Χώρος (υπάρχουν μάλιστα 3 κηρύξεις) αφού βρίσκεται επάνω σε αρχαία πόλη (διάφορα κτίσματα,αποθήκες,νεκροταφείο,προβλήτα,αρχαία αγορά κλπ)! Το τμήμα Εναλίων Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού μας διαβεβαίωνε ότι αποκλείεται να μπεί ο,τιδήποτε επάνω σε αυτή την παραλία διότι προστατεύεται και δεν υπάρχει περιθώριο ούτε να την ακουμπήσει κανείς …

Ακόμη στην παραλία αυτή  που παλαιότερα ήταν ελώδης και αποξηράνθηκε, φύονται φυτά που προστατεύονται από νόμο της Ε.Ε.  Υπήρχε μάλιστα ένας σπάνιος  θάμνος με λεπτά ροζ λουλουδάκια που δεν συναντάται παρά μόνο στην περιοχή της Θράκης. Αυτό δεν εμπόδισε τον δήμαρχο Λαυρεωτικής να τον ξεριζώσει και να αποψιλώσει κυριολεκτικά  όλη την πανίδα κατά μήκος της μισής παραλίας.

 

Η προσπάθεια του δημάρχου συνάντησε αντιδράσεις:

  • Από την αντιπολίτευση που έκανε 2 προσφυγές προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση,οι οποίες δικαιώθηκαν και ακύρωσαν όλη την διαδικασία της δημοπρασίας της εταιρείας ΔΑΝΕΤΑΛ,καθώς και την παραχώρηση.
  • Στη συνέχεια η Αποκ.Διοίκηση έβγαλε και μια 3ηακυρωτική απόφαση απο μόνη της. Παρ όλα αυτά ο δήμαρχος έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του την απόφαση του ανωτέρου του οργάνου και προχώρησε στην παράνομη παραχώρηση. Μάλιστα δεν πτοήθηκε ούτε απο την μήνυση που ασκήθηκε σε βάρος του!
  • Αντέδρασαν επίσης οι κάτοικοι μέσω της Πολιτιστικής-Περιβαλλοντικής συλλογικότητας της περιοχής,στην δράση της οποίας μάλιστα οφείλεται και η διατήρηση έως τώρα του φυσικού περιβάλλοντος.
  • Με αφορμή αυτήν τη νέα απειλή για το Λιμάνι Πασά,δημιουργήθηκε μια  Επιτροπή Κατοίκων οι οποίοι όλο το καλοκαίρι αγωνίστηκαν να σταματήσουν τις αυθαιρεσίες και να σώσουν την παραλία. Διότι «ένα κομμάτι γής δεν είναι το σύνολο του εδάφους με τα δέντρα,τα φυτά και τα ζώα που ζούν εκεί. Είναι η προβολή της ψυχής ενός λαού πάνω στη γή». (Οδ.Ελύτης)

Αυτοί λοιπόν που αντέδρασαν και μπήκαν σε αυτό τον αγώνα,είναι οι παλιοί κάτοικοι της περιοχής,αυτοί που μεγάλωσαν εκεί,που πονάνε τον τόπο. Είναι όσοι πήγαιναν μέχρι την θάλασσα ξυπόλητοι, μόνο με το μαγιώ να βουτήξουν στα πεντακάθαρα νερά.Αυτοί που κάθε βοτσαλάκι τους θυμίζει την παιδική τους ξεγνοισιά.

Υπήρξαν βέβαια και …οι άλλοι. Αυτοί που επιλέγουν το προσωπικό τους βόλεμα αδιαφορώντας αν καταστρέφεται η φύση ή ίσως η αρχαία μας κληρονομιά.

Μα και αυτή η πολιτεία…»δεν παίζεται»!Ολες οι αρμόδιες Υπηρεσίες διαπλέκονται και αλληλοκαλύπτονται. Με ποιό όφελος άραγε; Ας δούμε με ποιόν τρόπο συνέβαλαν οι «αρμόδιες Υπηρεσίες»,αυτές δηλαδή που είναι εντεταλμένες να προασπίζουν το δημόσιο συμφέρον προς όφελος βεβαίως του λαού.

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία (Εναλίων Αρχαιοτήτων) του Υπουργείου Πολιτισμού,στην οποία κάναμε παραστάσεις,γραπτές καταγγελίες κλπ, είναι η μόνη που αντέδρασε ως όφειλε διευκρινίζοντας μάλιστα ότι με τον συγκεκριμένο δήμαρχο βρίσκεται σε μόνιμη αντιπαράθεση. Για κάποιον λόγο όμως,ο δήμαρχος Λαυρεωτικής δεν ακούει απο τόσο χαμηλά ,όπως αποδεικνύεται. Η ακοή του «πιάνει» ως φαίνεται μόνο κάποιους «υψηλότερα ιστάμενους πομπούς» που τον διαβεβαιώνουν ότι μπορεί να προχωρήσει όπως επιθυμεί…

Η Αστυνομία Λαυρίου στις κλήσεις και τις επώνυμες καταγγελίες των κατοίκων απέφυγε να έρθει, έτσι ώστε όταν τελικά παρουσιαζόταν,η παρανομία είχε ήδη συντελεστεί,το αυτόφωρο είχε λήξει και οι παρανομούντες εργάτες του δήμου που έκαναν το»έργο»,είχαν αποχωρήσει! Είναι δε τόσο γνωστή αυτή η στάση του Αστυν.Τμήματος Λαυρίου,που κάποιοι γνωρίζοντες μας συνέστησαν να μην απευθυνθούμε καν στο ΑΤ.Λ, αλλά να καλέσουμε το 100 απο την Αθήνα.Το κάναμε κι αυτό!

Το Λιμεναρχείο Λαυρίου και η Δασική Υπηρεσία είχαν μια ανάλογη στάση.

Οσο για την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Λ. στο πλευρό των ιδιωτών και αρωγός στην καταστροφή, έστειλε τους εργάτες του Δήμου (τέτοιο θράσος!) και είναι αυτοί που έκαναν την εγκατάσταση των ομπρελών -ανακλίνδρων επάνω στον αιγιαλό-αρχαιολογικό προστατευόμενο χώρο. Και δεν έφτανε αυτό, αλλά έκαναν ένα ολόκληρο «έργο» για να εγκαταστήσουν σωλήνες και να υδροδοτήσουν την παράνομη καντίνα. Με εκσκαφείς, φορτηγά και άλλα μηχανήματα του Δήμου, έσκαψαν το οδόστρωμα δημιουργώντας ένα χαντάκι γύρω στα 90 μέτρα μήκος και 80 εκ. βάθος. Εργο για το οποίο δεν είχαν ενημερώσει την Αρχαιολογική Υπηρεσία για να παρίσταται, όπως υποχρεώνει ο νόμος, ούτε καν είχαν άδεια από τον ίδιο τον δήμο… Θα  κουράσω αν  απαριθμήσω το πλήθος παρανομιών-παρατυπιών του δημάρχου σχετικά με το θέμα αυτό, πχ. η τροχήλατη καντίνα δεν είχε καν πινακίδα, την τοποθέτησαν σε σημείο που δεν ανήκει στον δήμο, όταν η Πυροσβεστική Υπηρεσία τους ζήτησε να την μετακινήσουν γιατί το φουγάρο ακουμπούσε στα δέντρα και υπήρχε κίνδυνος πυρκαγιάς, τιμώρησαν …το δέντρο που βρέθηκε εκεί και το κλάδεψαν!

Και φυσικά όλες αυτές οι θεάρεστες πράξεις έγιναν νύχτα-και τα κοντάρια που έμπηξαν στην παραλία (ξέρετε εκεί που «αποκλειόταν οποιαδήποτε παρέμβαση διότι είναι Κηρυγμένος Αρχαιολογικός Χώρος»,και το ξήλωμα στο τέλος της σεζόν. Και κάτι που θα μπορούσε να είναι αστείο αν δεν το πληρώναμε εμείς οι κάτοικοι: πλήρωνε ο δήμος Λ.δύο φύλακες κάθε νύχτα για να φυλάνε τις. εγκαταστάσεις!

Πώς μπορεί να συμβαίνουν αυτά σε μια ευνομούμενη πολιτεία;! Θα μου πείτε ότι δεν είναι και το μόνο κακό που συμβαίνει σε αυτή την χώρα. Θα συμφωνήσω,μα αυτό είναι και το θλιβερό. Μήπως λοιπόν δεν πρόκειται για ευνομούμενη πολιτεία αλλά για ζούγκλα; τη ζούγκλα της άγριας -όλο και πιο άγριας-εκμετάλλευσης, που δε μπόρεσε ή καλύτερα δεν θέλησε να σταματήσει ούτε η κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται ακόμη, χωρίς να ντρέπονται, αριστερά!

Δε μπορείς να βρεις πια δίκιο-ποιό δίκιο, ποιά δικαιοσύνη, ποιοί νόμοι (φτιαγμένοι ειδικά από «αυτούς» για «αυτούς»). Μα ούτε κάν κοινή Λογική!!

 

Ποιός θα προστατεύσει λοιπόν τους πολίτες από την αυθαιρεσία του κάθε τυχαίου που του έλαχε να κατέχει μια θέση ευθύνης, μια θέση εξουσίας; Και τί σόι κυβέρνηση είναι αυτή που στα λόγια διατείνεται ότι «είναι αριστερή» ενώ στην πράξη ενισχύει με κάθε τρόπο το κεφάλαιο-μεγάλο ή μικρότερο;!Που βάζει το κέρδος πάνω και από τον άνθρωπο, τη Φύση, τα ζώα;

Αν αναφέρθηκα στην παραλία Πασά του Σουνίου είναι γιατί αποτελεί την εικόνα των προβλημάτων-όχι όλων βέβαια -που δεν δημιούργησε μεν αλλά επιδείνωσε η ΥΑ το καλοκαίρι του 2017,για όλες τις παραλίες της χώρας και που οδηγεί σε περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση αλλά και σε κοινωνικό αποκλεισμό.

Για την προστασία του οικοσυστήματος των παράκτιων ζωνών δυστυχώς δεν υπάρχει ολοκληρωμένη πολιτική ούτε ευρωπαϊκή, ούτε βεβαίως και εθνική. Είναι λοιπόν ανάγκη να απαιτήσουμε να εκπονηθεί ένα συνολικό σχέδιο διαχείρισης παραλιών.

Απάντηση