της Δέσποινας Σπανούδη*

Σήμερα το πρωί οι εγκαταστάσεις καθαριότητας της Ν.Φιλαδέλφειας και της Ν.Χαλκηδόνας, που βρίσκονται στο ίδιο σημείο από την δεκαετία του 80, κατεδαφίστηκαν από την ιδιωτική εταιρεία ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ Α.Ε. συμφερόντων Μελισσανίδη. Η εξέλιξη αυτή, καθώς και όλα όσα προηγήθηκαν – εξώδικα, μηνύσεις, προσαγωγές αιρετών και εργαζομένων, προπηλακισμοί, κατάληψη του αμαξοστασίου από φερόμενους οπαδούς- δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας εν μέσω θέρους.

Η Πολιτεία, που νομοθέτησε την παραχώρηση 6 στρεμμάτων Άλσους για το γήπεδο –αρένα της ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ, που ανέχθηκε την εκδίωξη κάθε ερασιτεχνικής αθλητικής δραστηριότητας από τον δημόσιο χώρο που παραχωρήθηκε για να αθλούνται τα παιδιά του οικισμού, που έκανε ειδική νομοθεσία για ένα γήπεδο χωρίς θέσεις στάθμευσης και χωρίς περιμετρικές ζώνες ασφάλειας, που εξέδωσε οικοδομική άδεια με είσοδο από ανύπαρκτο δρόμο, που αγνόησε τα πολεοδομικά και κυκλοφοριακά δεδομένα της περιοχής και τον προστατευόμενο προσφυγικό οικισμό, που σχεδιάζει την κυκλοφοριακή ασφυξία και την κατασπατάληση εκατομμυρίων για να δημιουργήσει ράμπα εισόδου για τους VIP στο ιδιωτικό γήπεδο –αρένα και η Δικαιοσύνη η οποία επικύρωσε τους παραπάνω χειρισμούς, αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να ανεχθούν την παράταση της λειτουργίας της δημοτικής καθαριότητας ούτε για λίγους μήνες.

Ο Δήμος δεν ζήτησε την ίδια μεταχείριση με τους μεγαλοπαράγοντες του ποδοσφαίρου. Δεν ζήτησε την νομιμοποίηση των δημοτικών εγκαταστάσεων, ούτε τον αποχαρακτηρισμό μέρους του Άλσους. Αναζήτησε από την αρχή νόμιμη λύση για την μεταγκατάσταση τους. Μια λύση επίπονη, δύσκολη και συνήθως ακατόρθωτη για τους Δήμους όπως λένε οι ίδιοι οι Δήμαρχοι και τα συλλογικά τους όργανα, αφού ποτέ η Πολιτεία δεν ιεράρχησε τις ανάγκες για βασικές αστικές υποδομές όπως ιεράρχησε τις επιθυμίες των βαρόνων του ποδοσφαίρου και άλλων «παραγωγικών» δραστηριοτήτων.

Μόλις αυτή η λύση φάνηκε να δρομολογείται – μετά από 3 χρόνια στη μέγγενη της ελληνικής γραφειοκρατίας- σε αυτήν ακριβώς τη χρονική στιγμή κατεδαφίζουν τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις. Αδιαφορώντας για τις ανάγκες των κατοίκων και των επαγγελματιών της περιοχής, σαν να μην υπάρχουν, σαν να μην παράγουν καθημερινά απορρίμματα, σαν να μην έχουν δικαίωμα σε μια καθαρή πόλη.

Μια μεταχείριση εξωφρενική όταν χιλιάδες ιδιωτικά αυθαίρετα ζουν και βασιλεύουν. Μια μεταχείριση άνιση αφού αν η Πολιτεία κατεδάφιζε όλα τα δημόσια και δημοτικά αυθαίρετα θα πνιγόμασταν στα σκουπίδια και θα χάναμε πλήθος άλλα δημόσια κτίρια και υπηρεσίες. Μια μεταχείριση που δεν υπαγορεύεται από καμιά απολύτως ανάγκη αφού η ανέγερση του γηπέδου δεν επηρεαζόταν σε τίποτε από τις δημοτικές εγκαταστάσεις. Μια μεταχείριση εν τέλει εκδικητική απέναντι σε όσους σήκωσαν το βάρος της υπεράσπισης του δημοσίου συμφέροντος και της ποιότητας της ζωής στην πόλη. Σε μια χώρα που η κυβέρνηση έσκυψε το κεφάλι, κανείς δεν δικαιούται να το κρατάει όρθιο.

*Από προσωπική ανάρτηση στο Fb

Απάντηση